Duitse veenroute: Een route met wijdse blik en vele gezichten

Ruim, vlak en oneindig, dat is het Oostfriese landschap rondom de 173 km lange Duitse veenroute. Kabbelende veenkanalen (wieken), groene weiden, Hollandse galerijmolens, boerderijen en een pure veencultuur zijn de gidsen langs de route.

De naam van de route is afgeleid van het Nederlandse woord „veen“ (het Duitse "Moor"). En zelfs nu nog hebben veel plaatsen langs de route het begrip „fehn“ in hun naam. Het gaat terug naar een in de 16e/17e eeuw uitgevoerde cultiveringsmethode. Er werden kanalen aangelegd, waarmee het veengebied ontwaterd werd ontwaterd. Het spreekwoord „Van heinde en ver zien aankomen“ omschrijft het idyllische landschap. De grandioze vergezichten tot aan de horizon geven een gevoel van wijdsheid, vrijheid, ruimtelijkheid. „Moin, Moin“ – deze typische groet hoor je telkens weer, wanneer het wijdse veenlandschap ontdekt. Aan de route liggen talrijke getuigen van de Oostfriese cultuur: indrukwekkende windmolens, functionele sluizen, typische witte ophaalbruggen, oeroude kerken van baksteen en vrolijke boerderijen. Dijken, weilanden, veenachtige natuurgebieden en waterlopen kenmerken het idyllische veenlandschap. Interessante kleine musea getuigen van de indrukwekkende geschiedenis van de veenbewoners en zeevaarders, laten de Oostfriese tradities en gebruiken zien. Zeevaart en scheepsbouw zijn voor deze regio van grote betekenis. Dat is merkbaar in de fraaie havenstadjes zoals Leer en Papenburg, de een levendig contrast met de idyllische rust vormen. De route langs het Duits-Nederlandse grensgebied heeft echter niet alleen een klinkende naam: Hier kunnen de groene vlakten heerlijk per fiets worden verkend of je kunt romantisch door de kanalen „peddelen“.