De route biedt een spannend en indrukwekkend overzicht van het werkzame leven van weleer, laat de geschiedenis van de techniek en fascinatie van de industriële cultuur zien; stille getuigen van het industriële verleden en heden. Tot het industrieel erfgoed behoren belangrijke industriële installaties, net als door bekende architecten ontworpen arbeiderswijken, musea of herinneringen aan de geschiedenis van een regio. Of te bezichten productiewerkplaatsen, een industriële landschapspark of interactief technologiemuseum: ERIH verbindt ze allemaal met elkaar. De ruggengraat wordt hierbij gevormd door de zogenaamde ankerpunten, waaraan tevens de regionale routes gekoppeld zijn. Ze verhalen de geschiedenis van regio's en gebieden, waarop de industrie in het verleden een stempel heeft gedrukt. In het belang van Europa werden in Duitsland bijv. de onderstaande routepunten genomineerd: Het landschap van het Ruhrgebied, of de staalfabriek, Gasometer of de staatsmijn, hier ziet men de overblijfselen van het industrieel erfgoed in de praktijk, zoals het Rijnlandse Schiefergebergte, dat helemaal niet op een industriegebied lijkt, maar wel is, of de Euregio Maas-Rhein en Saar-Lor-Lux (beide grensoverschrijdend) of het Lausitzer industrieel erfgoed. Tot de Duitse objecten behoren: het UNESCO-wereldcultuurerfgoed Völklinger Hütte (ijzersmelterij) en het werelderfgoed Zeche Zollverein (staatsmijn), de Gasometer Oberhausen, Ferropolis – de stad van ijzer in Gräfenhainichen, het wereldcultuurerfgoed Rammelsberg/Goslar, de Meyer Werft (scheepswerf) in Papenburg, het Duitse werktuigmuseum/Remscheid, de tuinstad Marga in Senftenberg-Brieske of het landmuseum voor handwerk en techniek in Hagen, om er maar eens een paar te noemen.