Saksisch-Boheemse zilverroute: Mijnbouwcultuur, oude gebruiken en zilverschatten in het Erzgebergte

Wie het traditierijke Erzgebergte wil leren kennen, de gebruiken van bergbeklimmers, mijnwerkers en locale bewoners, die zou de 230 km lange zilverroute moeten nemen, die als een zilveren lint verleden en tegenwoordige tijd met elkaar verbindt.

De Saksisch-Boheemse zilverroute wordt gezien als Europa's grootste openluchtmuseum en begroet u met een hartelijk „Glück auf!“. De route begint in Zwickau, waar vroeger de Trabant werd gemaakt en eindigt waar eens het zilver de schatkamers vulde en veranderde in macht: in Dresden. De mijnbouw in het Erzgebergte verschafte de regio rijkdom en liet deze cultureel opbloeien. Van steden als Freiberg, Schneeberg, Marienberg en Annaberg gingen economische en culturele impulsen uit. Talrijke, indrukwekkende getuigenissen van mijnwerkerstradities uit acht eeuwen eerbiedwaardige bergsteden, interessante musea en imposante heilige bouwwerken zorgen voor een authentieke beleving. Ook werkten hier beroemde mensen: de rekenmeester Adam Ries, de natuurwetenschapper G. Agricola of de orgelbouwmeester G. Silbermann zijn bij velen bekende namen. Niet alleen in de kersttijd wordt de unieke hout- en houtdraaikunst, het maken van speelgoed alsmede het kantklossen, dat hier is ontstaan, in de opengestelde werkplaatsen aanschouwelijk gemaakt. De zilverroute presenteert zich in de zomer als een kleurig geheel van schilderachtige schoonheid - en 's winters als een liefdevol kerstsprookje met een vleugje romantiek.