De beste combinatie van chemie en kunst: Ludwigshafen

Ludwigshafen is niet de enige stad aan de Rijn die groot geworden is met de chemische industrie, die, ontstaan uit eeuwenoude nederzettingen, pas in de 19e eeuw het podium van de geschiedenis heeft betreden en zichzelf met behulp van kunst en cultuur een nieuwe identiteit heeft gegeven. Maar net als alle steden aan de Rijn is Ludwigshafen een aantrekkelijke bestemming, zowel urbaan als groen, historisch interessant en met een heel eigen charme.

Stedelijk leven in het openluchtmuseum voor moderne kunst

Beiers, Badisch of Paltisch – wat Ludwigshafen betreft was dat niet altijd helemaal duidelijk. In 1811 ontstond hier een aanlegplaats aan de Rijn. Na het Weens Congres in 1815 kwam de op de linker Rijnoever gelegen Palts bij (Link zu Bundesländer -> Bayern) Beieren (/link) en werd de aanlegplaats ter ere van de Beierse koning Ludwig I herdoopt in Ludwigshafen. In 1859 werd Ludwigshafen een stad, in 1865 kwam BASF. Het bedrijf was kort tevoren opgericht als Badische Anilin- und Sodafabrik, had echter in het Badische Mannheim geen fabrieksterrein gekregen. Dat was de reden waarom de qua naam Badische onderneming naar het inmiddels weer Paltische Ludwigshafen verhuisde.

Ludwigshafen vandaag: ongecompliceerd, vriendelijk, een stad met een goed levensgevoel. Een levendig horecagebeuren in het oudste stadsdeel, Hemfshof, nodigt uit tot een pauze, als de shoppingtour in het Rathaus-Center, in het Walzmühl-Center of in de Bismarck- en Ludwigstrasse achter de rug is. De Ludwigsplatz in de city biedt onder hoge platanen een oase van rust. Talrijke kunstwerken die overal in de stad verspreid zijn, waaronder de beroemde 'Eindeloze Trap' van de Zwitser Max Bill, maken heel Ludwigshafen tot een museum voor moderne kunst. En het Wilhelm-Hack-Museum met zijn bekende Miró-wand geniet een internationale reputatie. De klassieke oudheid, de middeleeuwen en de moderne kunst zijn hier evengoed vertegenwoordigd als contemporaine werken in de traditie van de constructieve respectievelijk concrete kunst – in totaal een bestand van ver over de 9.000 stukken.

De grote zoon van de stad. En een park vol harmonie.

Aan een grote zoon van de stad herinnert het Ernst-Bloch-Zentrum dat een omvangrijke bibliotheek en de wetenschappelijke nalatenschap van de grote denker bezit. In een expositieruimte kan je door een begaanbare glazen vloer van bovenaf de gereconstrueerde werkkamer van Ernst Bloch inkijken. Niet zozeer aan het werk, maar veeleer aan de vrije tijd is het Ebertpark gewijd. Het is het belangrijkste recreatiegebied in de stad. Een reeks speciale tuinen zoals de geurende rozentuin, een blindentuin en een bronnentuin met diverse bassins maken het park tot een harmonisch geheel.