De ertsmijn Rammelsberg en de historische stadskern van Goslar

Lang geleden bevond zich in Rammelsberg de grootste samenhangende koper-, lood- en zinkertsafzetting ter wereld aan de rand van de prachtige stadskern van Goslar.

1000 jaar mijnhistorie documenteert de in 1988 stilgelegde ertsmijn Rammelsberg als museum en voor bezoekers opengestelde mijn, een van de grootste musea van Duitsland met tal van mijnhistorische getuigenissen uit verschillende tijdperken: de stortplaatsen (10e eeuw), de 'Rathstiefste Stollen' (een van de oudste en best bewaard gebleven mijngangen van de Duitse mijnindustrie, 12e eeuw), het 'Feuergezäher Gewölbe' (oudste uitgemetselde mijngewelf van Europa, 13e eeuw), de 'Maltermeisterturm' (het oudste mijngebouw van de Duitse mijnindustrie, 15e eeuw), de 'Roeder-Stollen' (18e/19e eeuw) met twee originele waterraderen en de indrukwekkende open groeven (begin 20. eeuw). De rijkdom van de Rammelsberg aan zilver- en vooral kopererts heeft zijn stempel gedrukt op de geschiedenis en ontwikkeling van de stad Goslar en was aan het begin van de 10e eeuw oorzaak voor de oprichting van de palts door keizer Heinrich II; in 1009 werd de eerste rijksdag in Goslar gehouden. Goslar was tot 1253 de residentiestad van de Duitse koningen en keizers. Het uitstekend behouden gebleven ovaal van de historische stadskern van Goslar werd op niet meer dan een vierkante kilometer aangelegd. De machtige keizerpalts werd gebouwd in romaanse stijl. Het was eeuwenlang het grootste en veiligste paltscomplex van Saksische en Salische keizers. Goslar werd een centrum van het christelijke geloof, het 'Rome van het noorden'. De torens van de 47 kerken en kapellen bepaalden het unieke silhouet van de stad. Het stadsbeeld wordt beheerst door gildehuizen, het historische raadhuis op het marktplein en een groot aantal patriciërshuizen in vakwerkstijl met fraai houtsnijwerk. Nieuwe UNESCO werelderfgoedlocatie: waterbeheersysteem in de Oberharz Het waterbeheersysteem 'Oberharzer Wasserregal' dat als meesterwerk van de vroege mijnbouw- en ingenieurskunst wordt beschouwd, werd op 1 augustus 2010 in Brasilia door de werelderfgoedcommissie van de UNESCO opgenomen in de lijst van cultuur- en natuurerfgoed, als uitbreiding van de werelderfgoedlocatie Ertsmijn Rammelsberg en historische stadskern van Goslar. Het uitgekiende systeem van kleine stuwmeren, sloten, tunnels en beekjes diende ertoe de mijnen van energie te voorzien. Tegenwoordig zijn in totaal 22 wandelpaden met een totale lengte van ca. 112 km aangelegd langs actieve en passieve sloten, vijvers en beekjes. Het waterbeheersysteem in de Oberharz kan via het wandelpadennet worden verkend.