De Residentie van Würzburg

De voormalige residentie van de prins-bisschoppen van Würzburg, gebouwd in de periode van 1720–1744, behoort tot de belangrijkste kasteelcomplexen van de barok in Europa en vormt als afgerond geheel de mooiste kasteelbouw van de Zuid-Duitse barok.

De residentie van de prins-bisschoppen van Würzburg werd in de periode van 1720 - 1744 gebouwd volgens het ontwerp van Balthasar Neumann. Sinds 1981 behoort zij tot het wereldcultuurerfgoed van de UNESCO. Voor het beroemde, zonder steunen gebouwde, gewelfde trappenhuis maakte Giovanni Battista Tiepolo in de periode van 1752-1753 een van de grootste plafondschilderingen in frescostijl ter wereld, een allegorie van de toen bekende vier werelddelen. Uniek is de volgorde van vertrekken, van de vestibule naar de tuinzaal en via het trappenhuis en de Witte Zaal naar de eveneens door Tiepolo met fresco's versierde Keizerzaal. Een hoogte is het volledig gereconstrueerde spiegelkabinet dat in 1987 werd heropend als afsluiting van de wederopbouw. Onder de meubels in de pronkkamers bevinden zich meesterwerken van het Würzburger rococo. De kasteeltuin werd tegen het einde van de 18e eeuw aangelegd door de tuinkunstenaar Johann Prokop Mayer. De sculpturen zijn afkomstig uit het atelier van Johann Peter Wagner. De 'Staatsgalerie' presenteert Venetiaanse schilderijen uit de 17e en 18e eeuw.