Akwizgran (Aachen): od Karola Wielkiego do karnawału – tradycja i radość życia

Podróż do Akwizgranu to podróż do Europy. Bowiem właśnie Akwizgran to miasto, które Europę prawdziwie kocha, wyobraża i czuje. Niektórzy przypuszczają nawet istnienie specjalnego genu europejskości, który jest dziedziczony przez mieszkańców tego regionu. I chociaż teoria ta nie znalazła jak dotąd potwierdzenia w badaniach naukowych, to poszukując Europy, jej korzeni intelektualnych, jej wartości i ideałów, natrafimy na nie właśnie w Akwizgranie.

Podróż przez czas: „Szlak Karola Wielkiego („Route Charlemagne“).

Ta cudowna przeciwstawność, którą gość spotyka na wszystkich drogach, wiodących przez miasto: dumne, szacowne budowle ze wszystkich epok, a między nimi ruchliwa scena, zdominowana przez 40 000 studentów ze wszystkich zakątków globu. To oni nadają miastu charakter swobodnej nonszalancji i barwnej żywiołowości, przez które przemawia po prostu radość życia. To kolejny piękny dowód na otwartość Akwizgranu na świat – i jeszcze jeden dobry powód, by zwyczajnie dać się ponieść przez śródmieście, udając się poniekąd w podróż w czasie przez stulecia. We właściwym kierunku poprowadzi „Szlak Charlemagne“, wiodący śladami Karola Wielkiego, jego ideałów i wizji. Szlak jest zbiorem wybitnych obiektów zarówno historycznych, jak i nowoczesnych, przy czym każdy przystanek na trasie dotyczy jednej z tych sfer, które tak samo odciskają swe piętno na naszych czasach, jak i za Karola Wielkiego, a są to: historia, nauka, Europa, religia, władza, gospodarka i media.

Od gotyku i baroku do muzeum komputerów.

Na fundamentach pałacu cesarskiego wzniesiono w 14. wieku ratusz, który kilkaset lat później został rozbudowany i przekształcony w barokowy pałac miejski, stając się świadectwem okresu rozkwitu tradycyjnego mieszczaństwa. Zaraz obok, w gospodzie „Zum Postwagen“, kryje się od stuleci prawdziwa ostoja „wyższej” gościnności. Grashaus, najwcześniejszy ratusz, w którym obecnie mieści się miejskie archiwum, Haus Löwenstein, dawny dom mieszkalny i gospoda, czy pałac Büchel (Büchelpalais), który do 1752 roku był miejską halą zbożową, to niektóre z dalszych przystanków na Szlaku Karola Wielkiego, a każdy z nich jest ze wszech miar godzien uwagi. Podobnie jak „Wielki Dom” („Großes Haus“): tutaj są skrupulatnie gromadzone nowinki z ostatnich trzech stuleci. W Międzynarodowym Muzeum Prasy (Internationales Zeitungsmuseum), największym tego rodzaju muzeum na świecie, 170 000 gazet z całego świata i we wszystkich (prawie) językach dokumentuje przemijanie czasów – oraz to, że sensacyjne tytuły z pierwszych stron błyskawicznie się dezaktualizują. Również w Muzeum Komputerów (Computermuseum) przy politechnice widać niejeden przykład przyspieszonego starzenia się: to, co dzisiaj jeszcze jest synonimem postępu, jutro już stanie się eksponatem muzealnym.

Międzynarodowa Nagroda Karola Wielkiego: jedna nagroda, jedna Europa.

Karol Wielki użyczył imienia Międzynarodowej Nagrodzie Karola Wielkiego, przyznawanej corocznie od 1950 roku przez miasto Akwizgran w miejskim ratuszu wybitnym osobistościom i instytucjom za zasługi w promowaniu jedności i pokoju w Europie. Jakkolwiek można się na to zapatrywać, jest to proces, który nadaje rzeczywiste kształty odwiecznemu europejskiemu marzeniu: trwająca przez dziesięciolecia epoka pokoju na „starym kontynencie“. A jeżeli akurat przypadkiem to nie przyznanie Nagrody Karola Wielkiego jest powodem przyjazdu do Akwizgranu, to akwizgrański karnawał też jest świetną okazją do odwiedzenia tego wspaniałego miasta.