Bielefeld
Bielefeld Dirk Topel

Bielefeld: od średniowiecznego centrum handlu do nowoczesnej metropolii

Bielefeld zostało założone w 1214 roku grafa Hermanna von Ravensberg. Był to człowiek dalekowzroczny: już w tamtych czasach wiedział, jak wykorzystać zalety płynące z położenia na skrzyżowaniu ówczesnych szlaków handlowych w bezpośrednim sąsiedztwie drogi tranzytowej przez Las Teutoburski. W ten sposób powstało typowe miasto handlowe z dużym rynkiem i pięknymi mieszczańskimi kamienicami – które do dziś charakteryzują oblicze miasta.

Zmiany jako zasada: Bielefeld w zwierciadle czasów.
Liczni kupcy skwapliwie korzystali ze swobód przyznanych przez władcę kraju w nowym mieście i od samego początku to oni nadawali kierunek rozwojowi Bielefeld. Handel suknem i płótnem, które były w tamtych czasach poszukiwanymi towarami, przyniosły miastu czasy świetności, o których do dzisiaj świadczą Stary Rynek (Alter Markt), Stary Ratusz (Altes Rathaus) oraz staromiejski kościół św. Mikołaja (Nicolai-Kirche).

Ale popyt na te materiały nie utrzymywał się przecież wiecznie; Bielefeld uległo więc przekształceniu z centrum handlu w ośrodek przemysłowy. A to znalazło wyraz również w obrazie miasta: powstały nowe dzielnice mieszkaniowe z charakterystycznymi dwu- i trzykondygnacyjnymi domami. W okresie przełomu wieków wybudowano obiekty reprezentacyjne, takie jak Nowy Ratusz (Neues Rathaus) i zaprojektowany z elementami baroku i secesji gmach teatru, ozdobiony motywami renesansowymi budynek poczty, dworzec kolejowy w stylu secesji oraz synagogę, rozpoznawalną już z daleka po charakterystycznej, wysokiej kopule. Pod koniec tego samego stulecia budowa galerii sztuki, hali miejskiej, hali Seidenstickerów (Seidensticker Halle), Muzeum Historycznego (Historisches Museum) i Muzeum Huelsmanna (Museum Huelsmann) w parku Ravensberger Park w krótkim czasie zdominowała w wyrazisty sposób architektoniczny obraz miasta i znacznie wzbogaciła jego ofertę kulturalną. Od 1969 roku Bielefeld jest również miastem uniwersyteckim. Na zachodzie, pod Lasem Teutoburskim, zgromadzono pod jednym dachem uczelni wszystkie wydziały i fakultety. Centralnym miejscem spotkań i architektonicznym arcydziełem jest mierząca 300 metrów długości Wielka Hala (Große Halle).

Świętowanie wedle starego zwyczaju: jarmarki, festyny i Bieg Hermanna (Hermannslauf
W maju na Starym Mieście odbywa się jarmark płócienniczy – wielki, kilkudniowy festyn ludowy, każdego roku w lipcu na zamku Sparrenburg jest organizowany średniowieczny festyn zamkowy, a we wrześniu jarmark winny na starówce. Tradycyjnie rok jest zamykany jarmarkiem bożonarodzeniowym. Odbywa się on na starówce, w otoczeniu ponad 100 świątecznie udekorowanych domków szachulcowych. Równie typową tradycją Bielefeld jest Bieg Hermanna (Hermannslauf), bieg ludowy od pomnika Hermanna niedaleko Detmold, przez wzgórza Lasu Teutoburskiego do zamku Sparrenberg.

Atrakcje turystyczne

Początek Bielefeld: zamek Sparrenburg

Magnes dla publiczności: Hala Sztuki (Kunsthalle) w Bielefeld

Ku radości żyjących: Hala im. Rudolfa Oetkera (Rudolf-Oetker-Halle)

Kultura w parku: przędzalnia Ravensberger Spinnerei