Na planie łacińskiego krzyża wznosi się jedna z największych i najbardziej znaczących romańskich budowli w Niemczech: katedra cesarska. Salicki cesarz Konrad II rozpoczął jej budowę około 1030 roku mając na celu stworzenie największego kościoła cywilizacji zachodniej. Budowę ukończono pod rządami jego wnuka Henryka IV w 1061 roku. Potężna trójnawowa bazylika w rzucie poziomym tworzy układ zamknięty, co odegrało znaczącą rolę w rozwoju architektury romańskiej 11 i 12 stulecia. Jako miejsce spoczynku władców z dynastii salickiej, Staufów i Habsburgów oraz ich żon katedra stała się symbolem średniowiecznej potęgi cesarskiej. Na szczególną uwagę zasługuje krypta, której wygląd nie zmienił się do dziś. Jest to największa romańska sala kolumnowa w Europie. Na placu przed głównym wejściem do katedry stoi ogromna misa zwana Domnapf (1560 litrów pojemności), która niegdyś symbolizowała granicę wpływów miasta i biskupstwa.