Stare lasy bukowe

Pięć wpisanych na listę światowego dziedzictwa UNESCO podlegających ochronie miejsc reprezentuje cenne i nienaruszone obszary występowania lasów bukowych w Niemczech.

Niemieckie lasy bukowe rozciągają się na terenach parków narodowych Jasmund i Müritz w Meklemburgii-Pomorzu Przednim, Grumsiner Forst w Brandenburgii, Parku Narodowego Kellerwald-Edersee w Hesji oraz Parku Narodowego Hainich w Turyngii. Należą do pradawnych lasów bukowych, które przed 6500 lat pokrywały kontynent europejski w 40%, i uzupełniają transgraniczny kompleks "pierwotnych karpackich lasów bukowych" położonych na terenie Słowacji i Ukrainy i wpisanych na listę światowego dziedzictwa przyrodniczego. Stanowią przejaw rozmaitych obszarów i form występowania odpowiadających historii biogeograficznej lasów bukowych w strefie klimatu umiarkowanego półkuli północnej.

Naturalny nizinny teren występowania lasów bukowych, na którym wzniesienia sięgają najwyżej 600 m, istnieje obecnie jeszcze tylko w Niemczech. Drzewa są tutaj nierzadko kilkusetletnie, a obumarłe pnie i naturalne dziuple stanowią idealne środowisko życia dla nietoperzy, ptaków i innych stworzeń i zapewniają rozmaitość gatunkową. Około 10 000 różnych gatunków zwierząt, roślin i grzybów zadomowiło się w lasach bukowych.

Amatorzy wędrówek i miłośnicy przyrody znajdą tu idealne miejsce dla realizacji swoich pasji. Wędrując poprowadzoną wśród koron drzew ścieżką można podziwiać ich wierzchołki choć raz z góry.