Lepota moći: Libek

Libek, kralj trgovine, osnovan je 1143. godine kao „zapadnjački grad na obali Baltičkog mora“ i bio je pravi uzor za druge trgovačke gradove na prostoru Baltičkog mora. Srednjovekovni ambijent i kulturno-istorijske znamenitosti i danas daju pečat slici grada i podsećaju na veliku prošlost slobodnog carskog trgovačkog grada.

Svetionik slobode: centar svetske trgovine

Libek: više od hiljadu godina je odjekivalo ime grada, predstavljajući slobodu, pravo i blagostanje. Libečko pravo, nekada napredan spoj kopnenih i morskih propisa, inspirisao je osnivanje preko 100 gradova na Baltičkom moru – preduslov za grandiozan uspon Hanze ka najvećoj trgovačkoj moći svoga vremena. Njen nesporni centar je bio Libek, najsjajnija metropola svetske trgovine. Stari grad koji je okružen vodom, sa sedam tornjeva na pet glavnih crkvi, ima istoriju dugu 1000 godina i pod zaštitom je kao deo UNESCO svetske baštine. Veliki broj građevinskih spomenika iz doba gotike, renesanse, baroka i klasicizma, ulice i prolazi, crkve i manastiri, građanske kuće i utvrđenja daju sasvim jasnu sliku zatvorenosti. U najvažnije građevine se ubraja celina oko gradske većnice, manastir u tvrđavi, Koberg – potpuno očuvana četvrt iz kasnog 13. veka – sa crkvom Sv. Jakoba, bolnicom Sv. Duha i zgradama između Glokengiserštrase i Egedienštrase, četvrt sa plamenitim patricijskim kućama između crkve Sv. Petra i katedrale, Holsten kapijom i rezervoarom soli na levoj obali Trave.

Drugo lice grada i tri nobelovca

Šetnja kroz srednjovekovni Libek je jedinstven doživljaj – naročito grad iz novog doba ima mnogo toga da ponudi: pred kraja dana, brojne krčme, restorani, barovi, klubovi i diskoteke ožive: Libek se pretvori u pravo stecište noćnog života, dok mnogi trezveni i uzdržani hanzeati ovde otkrivaju svoju razuzdanu stranu. Možda je tu i sam Ginter Gras, pored Tomasa Mana i Vilija Branta, jednih od nobelovaca kojima se Libek diči. U Forumu za književnost i likovne umetnosti, koja se jednostavnije zove "Kuća Gintera Grasa", nalazi se stalna postavka slika proslavljenog pisca predstavljajući usku vezu njegove književne i likovne produkcije. U privremenim izložbama se pored Grasovog dela iz oblasti likovne umetnosti, književnosti i muzike prikazuju i drugi „dvostruki talenti”. Kući pripada bašta sa plastikama Grasa, arhiva, biblioteka i jedna radnja.

Najlepša ćerka Libeka ii jedna poslastica

Deo grada Traveminde: bez ove „devojke” kralj trgovine nikada ne bi mogao da stavi krunu. Bogati trgovački grad je bio zavisan od slobodnog prilaza moru i već 1329. je kupio malo ribarsko selo za 1.060 feninga. To je bilo dobra kupovina, što izlet u trgovački gradić potvrđuje. Dobar pazar je inače uvek i libečki marcipan. Bademi, kao sirovina su već u 13. veka uvezeni u Libek, a kao retkom slatkišu, marcipanu su već tada pripisivana lekovita svojstva. Stoga je proizvodnja u 16. veku bila poveravana isključivo apotekarima. No uskoro je i plemstvo saznalo za ovu poslasticu – i tako je marcipan našao put ka plemićkom stolu. Običnom narodu je ova poslastica uglavnom bila uskraćena – ali to srećom odavno više nije tako.