Wybierz...
Miłość na odległość: Hanower (Hannover)
Istnieją miasta, o których się mówi. Nawet jeśli nigdy się w nich nie było. Hanower odbiega od tego standardu, staje się tematem rozmów dopiero po jego odwiedzeniu. A staje się tematem o tyle ciekawszym, że w Hanowerze jest niewyobrażalnie wiele rzeczy do odkrycia, jakich istnienia nawet się nie podejrzewa za odbudowaną nowoczesną fasadą miasta. Dlatego do Hanoweru chętnie jeździ się po raz drugi i trzeci – bo zawsze jest warto.
Miejsca spotkań. I dokąd się chodzi.
Dwa miejsca są głównymi punktami spotkań w mieście: przy pomniku na placu Ernst-August-Platz przed dworcem lub przy Kröpcke, centralnym placu miasta. Niezwykle duże wydaje się śródmieście, które w ciągu stuleci rozrosło się od pierwotnej starówki do wybudowanego w 19 . wieku Dworca Głównego (Hauptbahnhof). Dzisiaj starówka nie jest już tym, czym była kiedyś. Zachowane jej części skupiają się zaledwie przy kilku ulicach. Ale mimo to warto się tam wybrać. Nie tylko dlatego, że tak jak dawniej istnieją tu kręte zaułki, tradycyjne knajpki i miłe sklepy, ale z powodu średniowiecznego Starego Ratusza (Altes Rathaus).
Budowa ratusza ciągnęła się przez prawie sto lat. Wielokrotnie był przebudowywany, otrzymywał rozmaite dobudówki, raz nawet miał zostać zburzony, aż wreszcie w 1850 roku został całkowicie odrestaurowany w 15- wiecznym stylu – i jest dziś zabytkiem najwyższej rangi. I tu rada praktyczna: zaraz na przeciwko znajduje się hala targowa, „brzuch” Hanoweru. To bogate w tradycje miejsce, przesiąknięte jest specyficzną atmosferą. Między przeszłością a teraźniejszością: ratusz, pałac i figury „Nana”. Między Starym Miastem a pięknym śródmiejskim parkiem Maschpark stoi Nowy Ratusz (Neues Rathaus). Wielu turystów dziwi się, gdy przed tą wspaniałą budowlą słyszą, że nosi ona nazwę „Nowy Ratusz”. Przez swoje rozmiary i przepych gmach wydaje się starszy niż jest, kojarzy się raczej z majestatycznymi czasami, gdy Hanower był jeszcze stolicą królestwa. W rzeczywistości ratusz został uroczyście poświęcony nie wcześniej niż w 1913 roku. Z imponującej, zwieńczonej kopułą głównej hali ratusza przechodzi się do nowej Sali Mieszczańskiej (Bürgersaal) we wschodnim skrzydle, w której nieustannie są prezentowane ciekawe wystawy i odbywają się imprezy mniejszego kalibru. Na uwagę zasługuje również „Sala Hodlera” („Hodlersaal“), w której znajduje się monumentalne malowidło ścienne szwajcarskiego malarza Ferdinanda Hodlera, przedstawiające przystąpienie Hanoweru do reformatorów. Magnesem przyciągającym rzesze publiczności jest pałac Leineschloss, siedziba dolnosaksońskiego parlamentu krajowego (landtagu) i dawna rezydencja królewska. Tutaj też zaczyna się aleja rzeźb. Jej najbardziej znane obiekty to – niegdyś budzące spore kontrowersje, a dziś gorąco uwielbiane – ustawione w 1974 roku figury z cyklu „Nana”, których autorem jest Niki de Saint Phalle.
Na scenie: wielka rola Hanoweru
Sztuka w Hanowerze jest obecna nie tylko w przestrzeni publicznej: Teatr Państwowy (Staatstheater), Opera (Opernhaus) i Teatr Ogrodowy (Gartentheater) w Wielkim Ogrodzie (Großer Garten), miejsce inscenizacji poruszających musicali letnich, Nowy Teatr (Neues Theater), Hanowerski Teatr Bulwarowy (Hannovers Boulevardtheater), teatr impresaryjny „Theater am Aegi” z bogatym programem gościnnych występów zespołów prezentujących wszelkie gatunki sztuki teatralnej, oraz teatry plenerowe - z warsztatami teatralnymi w Pawilonie, teatry Theater an der Glocksee, Commedia Futura, Hinterbühne („Tylna scena”), Theater Fenster zur Stadt (teatr „Okno na miasto”) i Mittwochstheater („Teatr środowy”) dostarczają wzruszeń i przeżyć na najwyższym poziomie. Takie dziedziny, jak taniec i balet, są także należycie reprezentowane – międzynarodowy festiwal tańca „Tanztheater International”, międzynarodowy konkurs dla choreografów i festiwal tanga to doroczne wydarzenia znamienitej rangi. A do tego kabarety, jazz we wszystkich odmianach – Hanower uchodzi za niemiecką stolicę jazzu – i oczywiście rock i pop – wystarczy choćby wspomnieć takich wykonawców, jak Scorpions i Lena. Poza tym: tuziny muzeów, mieszczących ważne i ciekawe zbiory, galerie sztuki, stowarzyszenia artystów... itd., itd., itd. Ale jak już powiedziano: w Hanowerze jest niewiarygodnie wiele rzeczy do odkrycia.
