Leipzig, een kleurrijke, vrolijke en op de toekomst gerichte stad, is goed voor alle zintuigen. In de dynamische boeken-, Bach-, beurzen- en universiteitsstad in het noordwesten van Saksen bruist het van het leven. Leipzig is echter ook een gerenommeerde muziekstad – en de heldenstad van de vreedzame revolutie. Met de vredesgebeden kwam de Leipziger Nikolaikirche in 1989 in het middelpunt van het wereldgebeuren te staan.
Waar 6.638 orgelpijpen voor de goede toon zorgen
Leipzig is een bedrijvige, enerverende cultuur- en trendstad. Goethe die hier studeerde, vergeleek de stad met Parijs; en wel – zoals hij beweerde – niet alleen vanwege de mooie meisjes. Misschien bedoelde hij ook het Gewandhaus, de thuishaven van het reeds in 1743 opgerichte Gewandhausorkest dat lange tijd onder leiding stond van Kurt Masur. Indrukwekkend is het orgel van het concertgebouw: 6.638 orgelpijpen – de grootste 9,5 meter en de kleinste 8 cm lang – zorgen voor een overweldigende klank. Of hij bedoelde de opera, een gebouw met een ruim 300-jarige traditie, een van de oudste muziektheaters van Europa en beroemd om het omvangrijke repertoire dat grote werken van de barok tot heden omvat.
De tweede woonkamer: het oudste koffiehuis van Leipzig
Het Alte Rathaus op de Markt is het middelpunt van de historische binnenstad. Het geldt als een van de mooiste Duitse voorbeelden van de laat 16e-eeuwse renaissancestijl. Sinds 1909 is hier het stadshistorisch museum gevestigd, met zo'n 500.000 tentoonstellingsstukken een van de grootste in zijn soort. Eveneens in de oude binnenstad bevindt zich 'Zum Arabischen Coffe Baum', een van de oudste koffiehuizen van Europa uit het jaar 1711. In de 16 historische vertrekken hebben reeds koffiekenners als Bach, Goethe, Schumann, Lizst, Lessing, Grieg, Wagner of ook Napoleon en August de Sterke hun favoriete koffiesoort besteld.
Herinneringen aan de Wende: Nikolaikirche en Stasi-centrale
De Nikolaikirche in de binnenstad is nauw verbonden met de geschiedenis en het lot van de burgers. In DDR-tijden was het een plaats van gebed en van protest. Sinds de herfst van 1982 kwamen hier elke maandag tegenstanders van het regime voor de vredesgebeden bijeen en zij maakten de Nikolaikirche uiteindelijk tot de centrale locatie van de revolutie in de herfst van 1989. Met welke middelen de DDR de ontwikkeling wilde tegenhouden, is te zien aan een andere gedenkplaats. In het museum in de 'Runde Ecke', vernoemd naar de vorm van het gebouw waar het districtskantoor van de geheime dienst zijn opdracht – 'afluisteren en oppakken' – uitvoerde. De expositie 'Stasi – Macht en Banaliteit' toont documenten, foto's en origineel gereedschap, bijvoorbeeld geurproeven, mini camera's en afluisterapparaten. Zij geeft daarmee inzicht in de werkwijze van de Stasi, het ministerie van staatsveiligheid in de DDR.
Wie nu liever iets prettigers wil gaan doen, kan een kroegentocht naar het naburige, vlak bij de Markt gelegen Barfussgässchen ondernemen. In de binnenstad bevinden zich trouwens nog talloze andere cafés, evenals verder westelijk in de Gottschedstrasse. Iets alternatiever gaat het er in de wijk Südvorstadt aan toe. Een bierspecialiteit van Leipzig is de Gose, een troebel bovengistend bier met een aparte smaak. Waarschijnlijk zal het niet het favoriete bier van iedereen worden, maar het is zeker het proberen waard. Dit geldt trouwens voor alles wat Leipzig te bieden heeft.