Dobre czasy, złe czasy: Magdeburg

Liczący 1200 lat Magdeburg jest jednym z najstarszych miast w nowych niemieckich krajach związkowych. Temu miastu nigdy nie było łatwo w jego długiej historii. Jako rezydencja cesarzy, miasto hanzeatyckie i pruska twierdza Magdeburg był nieustannie nękany wojnami i zniszczeniami. Ale miasto zawsze było pełne wiary w swoją przyszłość, wciąż odradzało się na nowo, szczególnie wielką wagę przykładając do troski o zachowanie swoich dóbr kulturowych.

Otto von Guericke: człowiek do zadań specjalnych

Stolica Saksonii-Anhalt jest podarunkiem – i to nie tylko dla swoich gości. Otton I Wielki, od 962 roku cesarz Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego, podarował twierdzę Magdeburg swojej żonie Edycie jako dar, wręczany zgodnie z niemiecką tradycją pani młodej przez pana młodego w ramach ślubu. Dzisiaj magdeburczycy nadal czczą „swojego” Ottona, ale to już inny Otto przez długi czas kształtował losy miasta: Otto von Guericke, wielki polityk i naukowiec, przeżył tutaj ciężkie czasy w trakcie trwania i po zakończeniu wojny trzydziestoletniej – ogółem spędził tu 50 lat, przez które służył swojemu rodzinnemu miastu jako urbanista, budowniczy fortyfikacji i burmistrz. Organizowane przez Muzeum Ottona von Guerickego (Otto-von-Guericke-Museum) wycieczki z przewodnikiem, imprezy oraz stała ekspozycja przypominają sylwetkę tego wielkiego multitalentu. Możliwość samodzielnego wykonania niektórych eksperymentów, historycznych i nowych, pozwala zapoznać się z jego pracą naukową. Imię Ottona von Guerickego nosi też uniwersytet w Magdeburgu.

Najważniejsze ekspozycje w muzeach. Najlepsze inscenizacje

Muzea w Magdeburgu: wszystkie prezentowały w minionych latach wciąż nowe, wybitne wystawy o najrozmaitszej tematyce z dziedziny sztuki, kultury i nauki. Jednocześnie nie tylko koncentrowano się na gromadzeniu nowych kolekcji i uzupełnianiu już istniejących zbiorów, ale nie szczędzono też wysiłków ani kosztów na stworzenie Muzeum Techniki (Technikmuseum) prawdziwej ekstraklasy. Muzeum Historii Kultury (Kulturhistorisches Museum), Muzeum Przyrodnicze (Museum für Naturkunde) i Muzeum Sztuki w Klasztorze Najświętszej Marii Panny to kolejne trzy ważne muzea Magdeburga. Magdeburskie sceny teatralne: opera, teatr dramatyczny, teatr lalkowy, wspaniałe kabarety i wiele niezależnych grup teatralnych zawsze mają do zaprezentowania inscenizacje najwyższej klasy.

Śródmieście: od Jeźdźca Magdeburskiego do kiełbaski w sosie curry

Na Starym Rynku (Alter Markt), niedaleko słynnej katedry stoi niemniej słynny Jeździec Magdeburski (Magdeburger Reiter) – wykonana z brązu wierna kopia pierwszej wolnostojącej pomnikowej rzeźby na północ od Alp. Dzieło jest datowane na około 1240 rok i według powszechnej opinii magdeburczyków przedstawia cesarza Ottona I. Oryginał rzeźby został przeniesiony w 1967 roku do Muzeum Historii Kultury (Kulturhistorisches Museum), gdzie można go dzisiaj podziwiać w całej okazałości. Śródmieście to również wspaniale rozplanowana dzielnica handlowa: na jednego mieszkańca przypada 2,5 metra kwadratowego powierzchni handlowej, co czyni z Magdeburga lidera w kwestii zakupów w skali kraju. Okolice placu Hasselbachplatz, blisko centrum, to magdeburskie zagłębie gastronomiczne z tuzinami knajpek, barów, restauracji i jedną z najbardziej znanych w Niemczech budką z kiełbaskami „Curry 54". Dwa razy do roku odbywa się tutaj impreza „Hassel Night Line“, wielkie uliczne widowisko ze sceną operową na wolnym powietrzu i muzyką, rozbrzmiewającą w każdym, najmniejszym nawet zaułku.

Kto szuka odprężenia raczej przy dobrej książce, dla tego najwłaściwszym miejscem będzie dom urodzenia poety Ericha Weinerta: Dom Literatury w Magdeburgu (Literaturhaus Magdeburg), który organizuje rozmaite wystawy i wydarzenia kulturalne, między innymi Magdeburskie Tygodnie Literackie (Magdeburger Literaturwochen). Tutaj znajdują się również archiwalne zbiory twórczości Ericha Weinerta oraz niemieckiego dramatopisarza Georga Kaisera – obaj żyli w tym samym czasie, obaj urodzili się w Magdeburgu, ale nigdy nie spotkali się ze sobą. Za to zwiedzający spotykają tutaj ich obu jednocześnie. I nie tylko ich, ale całe miasto, z którym spotkanie jest zawsze niezwykłym przeżyciem.