Gdzie wykształcenie i sztuka nadają ton
Założenie kolonii artystycznej Mathildenhöhe przed ponad stu laty wydatnie przyczyniło się do uzyskania przez Darmstadt jego szczególnej rangi. Wspaniałe secesyjne domy czynią to wzgórze muzeów do dzisiaj absolutnie niepowtarzalnym. Po roku 1949, w czasie, kiedy w prawie doszczętnie zniszczonym Darmstadt panowały smutek i brak mieszkań, nastąpił drugi przełom kulturalny, który doprowadził do powstania prekursorskich instytucji i systematycznego lokowania się w mieście przedsiębiorstw „bezdymnego przemysłu”: zakłady graficzne, które znajdują się tutaj w niespotykanej ilości, cieszące się międzynarodowym uznaniem instytuty literatury, sztuki i muzyki oraz Teatr Państwowy (Staatstheater) są dzisiaj charakterystycznymi cechami miasta. Przyznanie nagrody Georga Büchnera, najważniejszej niemieckiej nagrody literackiej, zorganizowane w 1946 roku po raz pierwszy „Międzynarodowe Kursy Wakacyjne Nowej Muzyki”, Heskie Muzeum Krajowe (Hessisches Landesmuseum) z największą na świecie kolekcją dzieł Beuysa, Galeria Sztuki (Kunsthalle), niezliczone wieczory literackie i koncerty, ożywiona scena jazzowa, spektakle małych form artystycznych i widowiska teatralne oraz wiele galerii nadaje miastu wyjątkową atmosferę kulturalną. W 1999 roku w sercu miasta otworzyła swe podwoje jeszcze jedna wielka instytucja kulturalna: Stacja Centralna (Centralstation). Znajdująca się pod ochroną konserwatorską dawna hala maszyn oferuje na dwóch poziomach teatr, wieczory literackie, wystawy, koncerty i clubbing.
Warto zobaczyć, warto posłuchać i wykorzystać doroczną okazję do świętowania.
Ale to nie wszystko: do zabytków miasta należą również Stary Ratusz (Altes Rathaus), plac Luisenplatz, pałac przy rynku (Schloss am Marktplatz), kościół św. Ludwika (Ludwigskirche), kościół św. Pawła (Pauluskirche), Dom Ośmiokątny (Achteck-Haus) i oranżeria, Różane Wzgórze (Rosenhöhe) i Kaplica Rosyjska (Russische Kapelle) z romantycznym platanowym gajem. Sensację wywołują organizowane od 1950 roku Rozmowy Darmstadzkie (Darmstädter Gespräche). Już o pierwszej rozmowie, „Obraz człowieka naszych czasów”, podczas której rozgorzały gorące debaty na temat sztuki i jej roli po wojnie, było głośno poza granicami kraju. Wszystkim rozmowom towarzyszą wystawy, które dbają o to, by dyskusje nie pozostawały jedynie w sferze teorii. A od 1951 roku, wówczas jeszcze wśród baraków i ruin, co roku odbywa się Heinerfest, święto miasta Darmstadt. Najlepszy dowód na to, że mieszkańcy Darmstadt potrafią nie tylko rozsądnie rozmawiać, ale też wesoło i swobodnie świętować.