• 0

Weimar – miasto klasyków i wielkich intelektualistów

Goethe i Schiller, Herder i Wieland, Nietzsche, Fürnberg, Liszt, Bach, Cornelius, Gropius, Feininger, Klee, Itten ... Wielkie nazwiska tworzą już cały legion w Weimarze, klejnocie niemieckiej i europejskiej historii rozwoju intelektualnego. Weimarska klasyka i Bauhaus pozostały do dziś latarniami morskimi kultury, która wyraża się tutaj harmonijnie i wręcz w nadmiarze.

Klasyka weimarska trwała zaledwie 50 lat, lecz stanowi jedną z najwspanialszych epok europejskiej historii rozwoju intelektualnego. Wszystko rozpoczęło się od księżnej Anny Amalii, która sprowadziła do tego małego miasta, z dala od wielkich i potężnych rezydencji, wielu poetów i filozofów, których sława jest do dziś nierozerwalnie związana z Weimarem. Świadectwami klasyki weimarskiej są miejsca związane z poetami i ich mecenasami: dom Goethego i Schillera, pałace Belvedere, Ettersburg i Tiefurt z przepięknymi parkami, miejsca, w których tworzył Herder, pałac Wittumpalais, w którym spotykało się doborowe towarzystwo, słynna biblioteka księżnej Anny Amalii oraz zabytkowy cmentarz z kryptą książęcą, w której spoczywają sarkofagi Goethego i Schillera. Wpisanie klasycznego Weimaru na listę światowego dziedzictwa UNESCO było uzasadnione również architektonicznym i cywilizacyjnym znaczeniem budowli i parków z okresu rozkwitu klasyki weimarskiej oraz rolą miasta jako centrum rozwoju intelektualnego w końcu XVIII i początku XIX wieku. Weimar był również Europejską Stolicą Kultury w 1999 roku. W Weimarze narodziła się również inna wielka epoka – Bauhaus, jeden z najważniejszych kierunków w architekturze i wzornictwie XX wieku i zdaniem wielu najlepszy niemiecki towar eksportowy wszech czasów. Muzeum Bauhausu (Bauhaus-Museum), posiadające w swoich zbiorach ponad 300 eksponatów, prezentuje działalność uczelni artystycznej Bauhaus, której dzieła do dziś nie straciły nic ze swego ponadczasowego, prostego piękna.

Do najważniejszych świadectw klasycznego Weimaru należy oczywiście słynna Biblioteka Księżnej Anny Amalii, odbudowana po pożarze, który spustoszył ją w 2004 roku. Choć 50 tysięcy książek utracono bezpowrotnie, stanowi ona wielkie świadectwo niemieckiej i europejskiej edukacji i erudycji. Kolejnym obowiązkowym punktem zwiedzania Weimaru jest barokowy Dom Goethego przy Frauenplan, w którym poeta mieszkał niemal 50 lat. Dziś dom można podziwiać w większości w stanie z ostatnich lat życia Goethego. Jego letni dom w parku nad rzeką Ilm był prezentem od księcia, który chciał zatrzymać Goethego w Weimarze – dom był dla poety miejscem ucieczki i spokoju, z którego korzystał przez całe życie. Zdolności budowlane Goethego ujawniły się w Domu Rzymskim (Römisches Haus), który powstał jako pierwszy klasycystyczny budynek Weimaru w sąsiedztwie jego letniego domu. Warto odwiedzić również gospodę „Zum weißen Schwan“ naprzeciw domu Goethego, gdzie poeta raczył się nie raz kielichem dobrego wina. Nazwisko Friedricha Schillera doskonale oddaje blask klasyki weimarskiej – jedenaście lat wspólnego tworzenia z Goethem są uznawane za najważniejszy czas epoki. Schiller spędził ostatnie lata życia w kamienicy przy ówczesnej esplanadzie. Dzisiaj budynek jest urządzony w stylu jego czasów i częściowo wyposażony w oryginalne sprzęty, a stała ekspozycja „Schiller w Turyngii” prezentuje życie i twórczość poety. Także Franciszek Liszt, genialny wirtuoz, pozostawał w Weimarze, gdy tylko pozwalały mu na to przerwy w częstych i dalekich tournee. Zamieszkiwał wówczas w letnim domu przy wejściu do parku, w którym dzisiaj mieści się muzeum Dom Liszta (Liszt-Haus). Do liberalnego, awangardowego charakteru miasta pasuje również fakt, że księstwo Saksonia-Weimar-Eisenach, którego stolicą był Weimar, w 1816 roku jako pierwsze w Niemczech ustanowiło własną konstytucję, oraz że w 1919 roku powstała tu pierwsza na ziemi niemieckiej republika – Republika Weimarska. Tym bardziej niepojęte jest, jak ten sam naród, który tak miłował i z dumą prezentował swą kulturę, mógł stworzyć obóz koncentracyjny Buchenwald, miejsce kaźni 50 tysięcy ludzi. Mówiąc „Weimar”, trzeba powiedzieć „Buchenwald” – i okazać szacunek temu miejscu pamięci. Bo dopiero wtedy można powiedzieć, że widziało się cały Weimar.

Najciekawsze miasta

W 1841 roku Franciszek Liszt przybył po raz pierwszy do Weimaru. Później przez jedenaście lat żył i pracował tutaj jako fenomenalny pianista, dyrygent i kompozytor oraz jako nauczyciel i impresario muzyczny. W latach 1848-1861 uczynił z Weimaru ośrodek muzyczny europejskiej rangi. W 1861 roku Liszt opuścił Weimar, aby osiąść w jednym ze swoich wielu innych miejsc zamieszkania. W Weimarze można zwiedzić Dom Liszta (Liszt-Haus) przy parku Ilmpark, w którym kompozytor mieszkał od 1869 roku podczas swoich wizyt w Weimarze. Poza tym Weimar świętuje w 2011 roku 200. rocznicę urodzin Franciszka Liszta z bogatym programem jubileuszowym.Więcej

Tam, gdzie niegdyś przechadzał się Goethe, pisał swoje dramaty Schiller i wygłaszał swoje kazania Herder, dzisiejsi goście mogą zyskać wiedzę na najwyższym poziomie. Mianem klasyki weimarskiej określa się wspólny okres twórczości zaprzyjaźnionych poetów Goethego i Schilera, który trwał od 1794 roku i zakończył się w 1805 wraz ze śmiercią Schillera. Kto chciałby udać się do teatru w tym kultowym miejscu niemieckiej literatury wysokiej, temu przypadnie do serca Niemiecki Teatr Narodowy (Deutsches Nationaltheater). Również przed tym gmachem, który stał się w 1919 roku miejscem utworzenia Republiki Weimarskiej, Goethe i Schiller pozdrawiają z cokołu swojego pomnika. Więcej

W drugi weekend października można przeżywać przez trzy dni kawałek żywej historii miasta Weimar. Legendarny targ cebulowy, który sięga swymi korzeniami do roku 1653, przyciąga na historyczną starówkę co roku blisko 400 tysięcy gości, którzy chcą poznać miasto klasyków w stanie wyjątkowym. W tym czasie nic w Weimarze nie może obyć się bez cebuli: cebula w zupie, w słynnej chałce i w rozmaitych kompozycjach, a weimarskie ciasto cebulowe należy do tej tradycji tak samo, jak łupina do cebuli. Na licznych estradach około 500 artystów daje swe najlepsze występy, a prawie tyle samo stoisk zaprasza do rozkoszowania się ich ofertą i zakupów.

Na wzgórzu nieco poza centrum miasta znajduje się przepiękny barokowy pałac. Wybudowana w latach 1724-1732 jako letnia rezydencja dla księcia Ernsta Augusta von Sachsen-Weimar o żółtej niczym pałac Schönbrunn fasadzie budowla dzieli się na dominującą część środkową z małą wieżą widokową i dwa boczne pawilony zwieńczone kopułami. W pięknych pałacowych wnętrzach znajdują się weimarskie zbiory sztuki, rokokowe muzeum z wyrobami z porcelany i fajansu, meblami, biżuterią i malarstwem 18 wieku. Pałac służył księżnej Annie Amalii w latach 1756-1775 za reprezentacyjną letnią rezydencję.

Pokaż kolejne
Wydarzenia

Weimar's Onion Fair is held on the second weekend in October.

 It is Thuringia's biggest fair and onions are the stars of the show – not merely cooked in flans and soups but also plaited and made into decorations. The atmosphere hots up on the Saturday with a race through the heart of the fair, and there's live music on five large stages for three whole days. Johann Wolfgang von Goethe was apparently a regular visitor to the fair when it was already more than a hundred years old.

Najbliższe terminy:

11.10.2019 - 13.10.2019

Miejsce wydarzenia

Innenstadt
Markt 14
99423 Weimar

Wszystkie informacje na temat cen, terminów i godzin otwarcia mogą ulec zmianie.

Imprezy i wydarzenia

Znajdź wydarzenia
(w języku niemieckim i angielskim)
Dalsze kryteria wyszukiwania
Usuń wszystko